Dahil nga walang pasok, nag-kayayaan kaming magkaka-klase na magvolunteer para sa relief operations sa Ever Gotesco Mall noong wednesday. Maaga ang meeting time sa meeting place. 6:00 A.M. At nag-promise ako na pupunta kila Lovely "Labli" Saira Piad sa oras na 5:00 A.M. At sigurado akong di niya ako aasahan sa ganoong oras. Alam kasi halos lahat ng kaibigan ko na lagi akong late. Kung anong oras ako kailangan, mga 10-30 mins. bago ako dumating. Pinoy talaga, eh.
At ayun na nga, maaga ako natulog dahil sa appointment ko. Binilin ko pa sa ina ko na gisingin ako ng 4:00 A.M. Maaga naman talaga yung balak kong pag-tulog. Kaso di ako makatulog. Around 11:00 P.M. na ako nakatulog. Naalimpungatan nang masyadong maingay ang pinto, bandang 3:00 A.M. yata yun.
Nagising muli ako. Feeling ko 5 ng umaga na yon. Pinapakiramdaman ko ang paligid ko. Mukhang wala pang gising. Maingay na ang kalsada. Indikasyon na umaga na talaga. As usual, tinatamad pa ako bumangon. Tumunganga lang ako. Nagmuni-muni. Nag-daydream.
Ganito naman lagi ako eh. At ayun, madami ng tilaok. Nagdecide ako na hindi na ako pupunta, tutal nasabi ko naman kay Charmane "ChaCha" de Leon na I'll try my best na magising ng maaga. At syempre, ang alibi ko pag nagalit sila, hindi ako nagising ng maaga. Ganon lang naman yun diba? Buo na desisyon ko. Itutuloy ko tulog ko. Pero di talaga ako makatulog. Biglang may narinig akong galaw. Si mama siguro. At si mama nga. Hay. Chelle, alas-singko na. Pupunta ka pa ba? Di ako sumagot. Tulog-tulugan epek pa ko eh. Chelle... Ingay na naman niya. Sumagot ako ng mahina, sabi ko ayoko na. Pumunta ka, sayang ung relief. I-text mo ko pag madami. Pupunta kami. Naman talaga nanay ko. Wala akong nagawa. Nagluto na siya ng almusal. Meat loaf saka bangus. Nagsaing pa, sinabi ko naman na hindi ako kakain. Nagtext kasi si Labli, at sabi ko na samahan niya na lang ako mag-lugaw sa gotohan namin. Hehe, ng kapangalan ko lang pala. Pumayag naman siya. Nung nagpaalam na ako na aalis na ako, nagulat ako kay mama. Kala ko ba kakain ka?! "Wala naman akong sinabi ah", sumagot agad ako. Ayun, pahiya siya.
At lumabas na ako. Tumawid. Nag-abang ng tricycle sa loob ng 5 minuto. Tiningnan ang nakakapanghinang kalagayan ng mga nasalanta ng bagyo. Hay grabe talaga. Naisip ko na madami siguro kaming matutulungan sa pag-rerepack ng mga ipapamigay na relief goods. Malaking malasakit na din siguro yun.
Nakarating na ako kila Labli. Abot-tanaw ko na sila. Kasama niya si Pauliene "Pau" Belo, classmate din namin. Nakita ko sila parehong naka-pants at suot ang PE T-Shirt na napag-usapan namin na susuotin namin. Na-conscious tuloy ako. Akala ko dapat naka-pants. Nag-short kasi ako. Mainit kaya! Ganda ng ngiti nila sa akin hanggang pag-lapit ko. Kamustahan. Asaran. Hanggang nagkayayaan na nga sa lugawan.
Sa lugawan. Sarado. Maputik pa nga eh. Natuwa din ako kasi hindi ko naman maaatim na kumain tapos maputik ang paligid. Nagkayayaan na sunduin si Mary Rose "Steban" Esteban. Nag-dalawang-isip pa kami kasi baka tulog pa siya. Pero dahil ayaw namin mag-antay nang nakatunganga kay ChaCha, pinuntahan na namin si Steban. Syempre, tulog pa talaga yun. Kami pa gumising sa pamilya niya. Inantay namin siyan maligo. At umalis na, sakto naman na nag-aantay na sila ChaCha at Trisha "3xa" Villamor.
Larga na kami papuntang Ebhar. Namiss ko talaga si Charmane kaya dami naming napagusapan while holding hands sa daan. Gawain namin eh. Nakarating kami sa Ebhar sa pamamagitan ng longcut. Tapos lakad pa. Dami kong pagod nun tapos wala palang relief operations.
Pumunta kaming school sa pamamagitan parin ng paglalakad sa maputik na daan. Nakita ko pa din ang kalunos-lunos na kalagayan ng mga mahal ko. Hay, kaawa. Pagdating namin sa school, pinagmalditahan kami ng sekyu. Ayun, bwiset talaga yun!
Napagkasunduan na sa bahay muna tumambay. Sa daan, nakasalubong namin si Kuya Wilson, niyaya kami na sa CCF na lang tumulong. Kaso nauna sila 3xa en Steban, kaya di na kami sumama.Sa bahay, tumawag kami sa GMA dahil dun naman namin binalak na mag-volunteer. Kaso di talaga makontak. Kamalasan talaga eh noh?! Hanggang sa nag-text na yung tita ni Charmane. Kinailangan niyang umuwi at syempre, dapat kasama niya si 3xa. Sa school naman namin napagkasunduang bumalik.
Sa aming pag-lalakad, nakasalubong namin si Leonard "L" Dizon,
kras ko. Ayun, kamustahan. Isa kasi siya sa mga classmate namin na lubog sa baha hanggang ngayon. Maya-maya natanaw ko si Jomar Calano. Parang reunion namin SA DAAN. At nakakatawa pa, pareho-pareho kami ng suot, except kay L. Suot ni Jomar yung PE T-Shirt namin na pang-babae. Color Yellow. Courtesy of ME.School na talaga. Nakikiramdam kami na pumasok sa school. Nakita namin si Aling Cora (Utility Worker of the Year, Pasig City) na naglilinis tinanong namin siya kung pwedeng tumulong. At dahil sa kanya, nakapasok kami.
Nakakaloko kasing Ondoy yan eh, yong bagyo po ah. Pinasok yung Registrar Ofice ng school namin. Basa tuloy halos lahat ng files. Hindi lang pala basa, nababad. Pati tuloy ung flash disk kong 4GIG nalunod. Hindi ko na nga nakita eh. Ang lungkot talaga.
May mga teacher at syempre nandun yung principal namin. Ayun, linis-linisan ever kami. May meryenda naman na cookies eh. Nung pauwi na kami, tinanong ko si Maam Espinas kung may pasok na sa monday. At sabi niya, wala pa.
Opo tama, sembreak na namin (hehe, ako nag-declare..). Halos dalawang linggo kaming walang pasok.Opo tama ulit, labing-apat na araw na walang pasok,walang nakakatamad na classes, walang gising ng maaga at syempre, walang baon. Masaya na nakakaasar, di po ba?
No comments:
Post a Comment